TERCEIRO CÍRCULO
Alba perdéuseme na vista asiña. Foi como diluíndose na paisaxe de fondo. Ao tempo que eu comecei a avanzar pola ponte cara ao illote. Cando xa levaba percorrido a metade ollei para arriba. No alto do muro do círculo exterior pareceume distinguir a alguén asexando. Imaxinei que dende algunha das plataformas de vixilancia interior. Ao volver a mirar para abaixo estaba arrodeado de nubes. De socato non se miraban os extremos da ponte e tampouco é que fora tan longa. Non vou dicir que me asustara. Si, vouno dicir. A cousa empezaba a ir un pouco máis aló do que agardaba en canto ao nivel de aventura. Consultei a hora en liña. Faltaban aínda 5 horas para o peche nocturno dos muros. Pero non as tiña todas comigo. Non sabía se sería quen de atopar o camiño de volta eu só. Dubidei que facer. Sentín que algo se movía preto de min. Viña dende o illote. Din a volta para saír da ponte dirixíndome á varanda que rodeaba o muro. As nubes foron abrindo de socato e deixáronme ver canta luz de día había ...